Το ψέμα της ανανέωσης

Οι πατέντες εξισώνονται συνεχώς με την ανανέωση. Ακόμα χειρότερα, η αύξηση του αριθμού των πατέντων που κατέχει μια οργάνωση, μια χώρα ή μια περιοχή θεωρείται σαν αύξηση της ανανέωσης.

Μια τόσο λανθασμένη εξίσωση δεν θα δούλευε σχεδόν σε κανένα άλλο χώρο. Εάν μια κυβέρνηση έλεγε πως η οικονομία ανθίζει επειδή αποφάσισαν να τυπώσουν περισσότερα χρήματα, ο κόσμος θα καταλάβαινε αμέσως ότι κάτι δεν πάει καλά και ότι ο πληθωρισμός ανεβαίνει. Εάν μια κυβέρνηση έλεγε ότι θα επεκτείνει το οδικό δίκτυο, ο κόσμος θα ήθελε να μάθει ποσά επιπλέον χιλιόμετρα δρόμων έγιναν και δεν θα ασχολούνταν με την δραματική αύξηση των απαγορευτικών πινακίδων. Εξάλλου, ένας μεγαλύτερος αριθμός απαγορευτικών πινακίδων στο ίδιο περίπου οδικό δίκτυο, είναι άσχημα νέα και όχι καλά. Επιπλέον, περισσότερες απαγορευτικές πινακίδες δεν λενε τίποτα για καλύτερες συνθήκες στους δρόμους. Με τις πατέντες είναι έτσι ακριβώς.

Ο ποσοτικός τρόπος σκέψης («Όσο περισσότερο, τόσο το καλύτερο») είναι μια εντελώς λανθασμένη προσέγγιση της πολιτικής της ανανέωσης. Όσο λιγότερες, τόσο το καλύτερο θα ήταν το σωστό για τις πατέντες. Όπως μια κυβέρνηση θα μπορούσε να τυπώσει μια τεραστία ποσότητα χρημάτων, δεν χρειάζεται πολύ για να ανέβει ο πληθωρισμός των πατεντών. Ο πιο εύκολος τρόπος για να έχεις περισσότερες πατέντες είναι να μειώσεις τις προδιαγραφές για μια πατέντα. Αυτό ακριβώς γίνεται σχεδόν παντού τα τελευταία χρόνια. Έχει γίνει σε τόσο μεγάλο βαθμό, που αν η εξίσωση για τις πατέντες και την ανανέωση ήταν σωστή θα ‘επρεπε να είχαμε παντού ανθίζουσες οικονομίες. Όπως ξέρουμε, δυστυχώς, δεν είναι έτσι.

Ένα από τα μεγαλύτερα λάθη είναι να συγκρίνουμε εταιρείες, χώρες και περιοχές, σύμφωνα με τον αριθμό πατεντών τους. Εάν μια εταιρία κατοχυρώσει λιγότερες πατέντες σε ένα χρόνο από ότι τον προηγούμενο ή αν έχει λιγότερες σε σχέση με τον πιο κοντινό της ανταγωνιστή, τότε η διοίκησή της, οι μέτοχοι και οι αναλυτές αρχίζουν να ανησυχούν. Εάν μια χώρα ή μια περιοχή δεν έχει αύξηση στις αιτήσεις για πατέντες ή στον αριθμό των πατεντών που κατοχυρώθηκαν μέσα σε μια χρονιά, τότε η κυβέρνηση πρέπει ν’ απολογηθεί γι' αυτό. Είναι ακριβώς κάτω απ’αυτή τη νοοτροπία που τα γραφεία για τις πατέντες και οι εξεταστές που δουλεύουν γι' αυτά, πιέζονται να δώσουν όσο περισσότερες πατέντες γίνεται. Υπό αυτήν την πίεση, μειώνουν τις προδιαγραφές και σταδιακά διευρύνουν το φάσμα της πατεντοποίησης σε τομείς που δεν ανήκουν οι πατέντες, ειδικά στο λογισμικό.

Η απόφαση του να δοθεί μια πατέντα θα πρέπει να προσεγγίζεται με μεγαλύτερη προσοχή. Όπως ένας καλός γιατρός προσεκτικά εξετάζει όλα τα στοιχεία που είναι υπέρ και κατά μιας χειρουργικής επέμβασης, τα γραφεία των πατέντων θα πρέπει να καταλάβουν ότι κάθε πατέντα μειώνει την ανταγωνιστικότητ α της αγοράς και κλέβει ευκαιρίες από πολλούς άλλους, ειδικά από τις μικρότερες εταιρίες. Κάθε πατέντα είναι, μιλώντας μεταφορικά, ένας ακρωτηριασμός.

Είναι ανεύθυνο να δίνονται τόσες πολλές πατέντες και να μιλάμε για «ανάπτυξη» στο χώρο των πατεντών. Εάν μια κυβέρνηση θέλει να αποδείξει ότι η οικονομική της πολιτική είναι σωστή, τότε αυτό που πρέπει να κάνει είναι να αυξήσει το ΑΕΠ και να μειώσει την ανεργία. Η αύξηση του αριθμού πατεντών δεν έχει νόημα, γιατί η κάθε μαϊμού μπορεί να το καταφέρει αυτό αν οι προδιαγραφές είναι αρκετά χαμηλές.

Το καθεστώς των πατεντών δεν ευνοεί την ανανέωση σε ορισμένους τομείς. Αν εσείς (σαν ιδιώτες ή σαν εταιρία) ξοδεύετε πολύ χρόνο και χρήμα στην ανάπτυξη ενός προϊόντος, τότε θέλετε να είσαστε βέβαιοι ότι θα μπορέσετε να το εμπορευτείτε όταν θα είναι έτοιμο. Με το σύστημα των πατεντών, δεν μπορείτε ποτέ να ξέρετε αν κάποιος έχει ήδη καταχωρήσει κάποια ιδέα ή αν θα την καταχωρίσει την ώρα που εσείς δουλεύετε πάνω στο προϊόν σας. Στη χειρότερη περίπτωση, θα έχετε σπαταλήσει τόσο χρόνο και χρήμα χωρίς να μπορείτε να εμπορευτείτε το προϊόν σας, μόνο και μόνο επειδή κάποιος άλλος πήγε στο γραφείο πατεντών πριν από εσάς. Αυτό κάνει λιγότερο ελκυστική την επένδυση στην ανανέωση.

Είναι ενδιαφέρον, το ότι οι ίδιοι που περιγράφουν τις πατέντες σαν δείκτη ανανέωσης και ανταγωνιστικότητ ας δεν ανησυχούν για τα συμβόλαια cross-licensing. Η Γερμανική κυβέρνηση επαινεί την εθνική της οικονομία ως «την πρωταθλήτρια της Ευρωπαϊκής ανανέωσης» γιατί έχει πολλές αιτήσεις για πατέντες. Κι όμως, κανένας δεν ανησύχησε όταν η Siemens (που έχει περισσότερες πατέντες από οποιονδήποτε άλλο στην Ευρώπη) ανήγγειλε μια συμφωνία cross-licensing με τη Microsoft, με την οποία η Microsoft έχει πρόσβαση σε όλες τις πατέντες της Siemens και αντιστρόφως. Εάν οι πατέντες ήταν πραγματικά τόσο απαραίτητες για την ανανέωση και την ανταγωνιστικότητ α, όπως μερικοί θέλουν να μας κάνουν να πιστέψουμε, τότε αυτοί θα έπρεπε να σηκωθούν επάνω και να διαμαρτυρηθούν για τη μεταφορά του μεγαλύτερου θησαυρού της Γερμανικής εφευρετικότητας σε μια μεγάλη αμερικάνικη εταιρία.

Κάντε κλικ εδώ για να διαβάσετε για το ψέμα του ότι το λογισμικό δεν ήταν αρκετά προστατευμένο χωρίς τις πατέντες.