Afpersing

Er zijn drie afzonderlijke groepen die beschermgeld uit de software-industrie willen persen: het octrooisysteem zelf; bedrijven wiens bedrijfsmodel het is om rechtszaken te produceren in plaats van produkten; en grote bedrijven.

De "octrooimafia" gebruikt chantage voor beschermgeld op een manier die verbluffend veel lijkt op afpersing in de niet-virtuele wereld. Wanneer een criminele bende geld wil afpersen van een restauranthouder, sturen ze iemand die hem de "noodzaak" uitlegt van bescherming. Als die boodschap niet wordt begrepen, dan sturen ze een paar andere criminelen die het restaurant vernielen om de noodzaak aan te tonen van het aannemen van hun aanbod. Er is niets mis met het verkopen van beveiligingsdiensten, maar het is walgelijk als iemand het probleem creëert, alleen maar om de "oplossing" te verkopen.

Sommige octrooiadvocaten zeggen dat bedrijven gewoonweg een bepaalde hoeveelheid middelen, zoals 10% van hun winst, zouden moeten aanwenden voor octrooibescherming. Wat ze er niet bij zeggen is dat het betere alternatief is om de noodzaak van deze kosten geheel te elimineren. Het octrooistelsel mag dan acceptabel zijn in een zeer beperkt aantal gevallen maar het uitbreiden tot software, dat al erg goed beschermd wordt door auteursrecht, is zinloos/ En de wereld heeft zeker niet gevraagd om al die miljoenen octrooien die momenteel van kracht zijn. Minder zou meer betekenen.

Ten koste van de rest van de economie hebben sommige bedrijven het afdwingen van octrooien als hun voornaamste of enige zakelijk doel. In andere woorden: Zij produceren octrooirechtszaken in plaats van tastbare produkten. Eolas zorgde voor voorpaginanieuws met een eerste vonnis die het éénpersoonsbedrijf ongeveer 500 miljoen Euro schadevergoeding van Microsoft toewees. Er is een andere vorm van octrooiprofiteurs: bedrijven die octrooien over hebben uit een roemrijker verleden. Een beroemd voorbeeld is Unisys, dat ooit een zeer belangrijk IT-bedrijf was maar zijn relevantie verloor. De juridische afdeling, die aan het GIF-formaat gerelateerde octrooien in de la had liggen, streefde de verkoopafdeling voorbij in termen van het genereren van nieuwe inkomsten.

Het is zeer zorgwekkend dat er een aanwijsbare tendens is richting de industrialisatie van het profiteren van octrooien. Met Acacia en Forgent kent de wereld nu twee beursgenoteerde bedrijven, elk met tientallen miljoenen Euro's op de bank, die het leeuwendeel van hun inkomsten genereren met het afdwingen van octrooien. Acacia doet niets anders dan het aankopen en te gelde maken van octrooien. Forgent heeft weliswaar een kleine softwareuitgeverij, maar 90% van zijn inkomsten zijn afkomstig van het afdwingen van octrooien. Forgents' belangrijkste octrooi heeft te maken met een techniek die wordt gebruikt in verband met het JPG bestandsformaat voor grafische bestanden.

Zulke bedrijven zetten deze octrooien niet alleen in tegen software-uitgevers maar ook tegen softwaregebruikers. Acacia lanceerde bijvoorbeeld een initiatief waarin ze eisten dat elke hogeschool in de VS 5.000 US dollar zou betalen als het onderwijs op afstand aanbood via videostreaming over het internet.

Er zou niets mis zijn met dat concept als de betrokken bedrijven grote innovators waren en anderen het werk van het wiel opnieuw uitvinden zouden besparen. Dat is helaas niet het geval. De reden waarom bedrijven gedwongen zouden kunnen worden om geld te betalen aan deze profiteurs en afpersers is slechts omdat zij de eersten waren die een idee registreerden. De waarde van een octrooi is het hoofd voor deze profiteurs en afpersers als het erg algemeen is. Als het echter erg algemeen is dan zou het nooit octrooibescherming moeten ontvangen. De manier waarop het spelletje gespeeld wordt is dus dat octrooiadvocaten langdradige beschrijvingen van eenvoudige ideeën schrijven zodat algemene en triviale zaken indrukwekkend eruit zien voor de octrooionderzoeker. Sommige octrooien beslaan meer dan tien pagina's maar kunnen "geschonden" worden met één enkele regel programmacode.

Klik hier om te lezen waarom softwareoctrooien substantiële risico's opleveren voor investeringen en ze daarmee ontmoedigen